On Tattoos

Vandaag een stukje over tattoos, ik krijg namelijk best veel vragen en opmerkingen over wel of niet durven en spijt krijgen enzovoorts. Laat ik vooraf duidelijk zeggen; dit is mijn mening, ik ben geen tattoo expert, maar ik kan wel vertellen vanuit mijn eigen ervaring.

Wel of geen tattoo?
De reden vind ik erg belangrijk. Waarom wil je een tattoo? Is het omdat al je vriendinnen er een hebben? Omdat het tegenwoordig steeds populairder begint te worden? Of vind je tattoos echt heel erg mooi en heb je iets met deze vorm van kunst? Ik denk als je én een liefde voor tattoos hebt én je bent iets tegengekomen wat zo bijzonder voor je is dat je het voor altijd bij je wil dragen, dat je dan een goede basis hebt voor een tattoo. Voor mij is het heel belangrijk geweest om goed te onderzoeken wat mijn redenen waren, want ik denk dat als je het doet omdat het stoer is, omdat je vriendinnen er één hebben of omdat het fashionable is of iets in die richting… Dat je dan een veel grotere kans hebt om er spijt van te krijgen.

Wat voor tattoo?
Zelf ben ik iemand die heel goed wil nadenken over een tattoo. Het is tenslotte iets wat je voor altijd bij je zult dragen, ook als je straks 80 jaar oud en gerimpeld bent. Ik vind het heel belangrijk dat een tattoo een betekenis, een verhaal heeft. Ik kan me er niets bij voorstellen dat mensen denken: “ik wil een tattoo” en dan een shop inlopen, daar een plaatje uitkiezen en ’t laten zetten. Dit is natuurlijk voor iedereen anders, maar voor mijn gevoel is de kans op spijt veel groter als je zomaar een plaatje uitkiest. Wie weet heb je helemaal níks meer met dat plaatje over 5 jaar. Ook een veelgenoemde tip is: laat geen namen tatoeëren, zeker niet als je nog heel jong bent en net een jaartje een vriendje hebt. Hoe léuk hij ook is, als het uitgaat baal je als een stekker. Dan heb je wel mooi zijn naam permanent op je huid staan! Ook als ik 50 ben zou ik nog geen naam laten tatoeëren, maargoed dat is ook weer voor iedereen persoonlijk. De naam van je kind, moeder, zus of broer zou ik eerder overwegen (maar nog steeds niet doen) omdat het met hen niet ‘uit’ kan gaan. Maar ook daarmee kan iets misgaan. Al met al; ik zou een tattoo zo persoonlijk mogelijk houden. Voor jezelf. En er uiteraard heel goed en lang over nadenken voordat je hem laat zetten.

Pijn?
Veel mensen zeggen; “doet het geen pijn?” Als antwoord vraag ik dan altijd om hun arm en kras daar heel zachtjes met mijn nagel overheen. Zo voelt het! Althans, zo voelde het voor mij. Bij beiden tattoos heb ik het zetten gefilmd en bij beiden zat ik gewoon te kletsen en te lachen ondertussen. Ik vond het echt géén pijn doen, niet eens vervelend. Nou heb ik natuurlijk 2 hele kleintjes, dus hoe het voelt als je een grote neemt met veel vlakken die ingekleurd moeten worden weet ik (nog) niet. Wel weet dat ik dat een vriendin van me ook een tattoo heeft op dezelfde plek als waar ik mijn peace teken heb, en zij vond het heel erg pijnlijk. Zo zie je maar; ook dat is heel persoonlijk. Ik ben erg benieuwd hoe het gaat voelen als ik mijn rug vol laat zetten over een tijdje, dus tegen die tijd zal ik er zeker een artikeltje aan wijden!

En, een aantal hele standaard uitspraken over de pijn, maar toch ga ik ze noemen:
– Als je het écht wil maakt die pijn niks uit.
– Wie mooi wil zijn moet pijn lijden.
– Het is maar heel even, je tattoo is voor altijd.
– Als je zo bang bent voor de pijn, vraag jezelf dan af of je het wel echt wil.
Onderdeel van je lijf
Voor mij voelt het alsof mijn tattoos onderdeel zijn van mijn lijf. Net zo veel als dat mijn linker pink onderdeel van mijn lijf is. Het zou dus heel raar zijn om spijt te krijgen van mijn tattoos, je kunt je toch ook niet voorstellen dat je ineens spijt hebt van je linkerbeen? Ik heb heel bewust, na lang nadenken, met een goede reden, met volle zekerheid en uit liefde voor deze vorm van kunst gekozen voor mijn tattoos, wetende dat het permanent zou zijn. Spijt hebben heeft geen zin, het zit er en het kan niet meer écht weg. Ik heb een keer gezien dat iemand het weg had laten laseren maar je blijft altijd een vage plek zien volgens mij… De tattoo laten coveren kan ook, maar pas dan maar op dat je niet ook dáár weer spijt van krijgt.

Kortom:
– Denk héél goed en ook lang na over de reden dat je een tattoo wil.
– Denk goed na over wát je wil laten zetten.
– Wees niet bang voor de pijn.
– Besef je dat je tattoo een permanent onderdeel van je lijf wordt.

Maar vooral:
– GENIET ervan als het eenmaal zo ver is. Ik geniet nog elke dag van mijn tattoos, ben er zó blij mee!

( weheartit.com )

  1. Mons

    Pijn is voor iedereen anders, want de gevoeligheid vd zenuwen op bepaalde plekken is voor iedereen verschillend. Ik moet eerlijk bekennen dat de binnenkant van m’n bovenarm wel heftig was naarmate ze dichter bij m’n oksel kwam. Ik sluit me aan bij je, de pijn is maar voor even, maar de glimlach op je gezicht als je er naar kijkt voor eeuwig.

    Oh, ik heb trouwens wel een naam op m’n arm: de jouwe😉

    • Mariët Mons

      Ja maar dat is natuurlijk een uitzondering: Mons is de mooiste naam die er bestaat! Daar kan je nooit spijt van krijgen! Hahaha. En inderdaad, de pijn is voor iedereen heel anders. Wat ik al aangaf, mijn peace teken vond ik geen pijn doen, maar die vriendin van me die een soortgelijke tattoo op dezelfde plek heeft vond het vreselijk.😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s